Τετάρτη, 02 Σεπτεμβρίου 2009

ΚΡΥΟ, ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΤΡΙΟ

Μάλλον ο Θεός με τιμωρεί προκαταβολικά, γι' αυτά που πρόκειται να γράψω... Δεν εξηγείται αλλιώς! Παλεύω εδώ και ώρα να κάνω κόπυ-πέιστ το σχόλιο της αναγνώστριας που θα απασχολήσει την παρούσα ανάρτηση, όπως κάνω πάντα σ' όλες τις αναρτήσεις, είναι και το όλο κόνσεπτ αυτό εξάλλου σε τούτο το blog. Ρε με τίποτα, όμως!!!! Ούτε με δεξί κλικ, ούτε με Ctrl+V... Με καμμία Παναγία!!!!!!!!! Φυσικά μου είναι αδύνατον να το αντιγράψω όλο αυτό με το χέρι, ούτε φυλακισμένος δηλαδή... Αν είναι να καθόμουν να δακτυλογραφώ, έκανα και καμμιά δουλειά του γραφείου, να μην πληρώνομαι και τσάμπα την αντίστοιχη ώρα...

Ζητώ συγνώμη από τη φίλη Αγριόγατα και το μόνο που μπορώ να υποσχεθώ, είναι να προσπαθήσω άλλη μέρα να το προσθέσω, μπας και πιάσει.

Ζητώ συγνώμη από όλους που θα σας βάλω στον κόπο, αλλά αν θέλετε να δείτε το "γράμμα" της φίλης Αγριόγατας, και να καταλάβετε για τι μιλάμε, θα πάτε στην αμέσως προηγούμενη ανάρτηση και θα το βρείτε στο τρίτο από το τέλος σχόλιο.

Περιληπτικά αναφέρω πως η φίλη μας η Αγριόγατα έχει έναν ευτυχισμένο γάμο που διαρκεί 12 χρόνια, έχει δύο μικρά παιδάκια, όλα καλά όλα όμορφα, μόνο που... τελευταίως ο σύζυγός εξέφρασε την επιθυμία να βάλουν κι έναν τρίτο στην παρέα. Όχι κάποιον συγκεκριμένο... όποιον διαλέξει και γουστάρει η Αγριόγατα. Αρκεί να την δει να κάνει σεξ με άλλον άντρα, κάτι το οποίο βρίσκει ερεθιστικό. Η ίδια όμως δεν συμμερίζεται αυτήν την άποψη, νιώθει άβολα και αρχίζει να νιώθει και άσχημα από την πίεση της συνεχούς "απαίτησης" αυτής. Ελπίζω να μην μεταφέρω κάτι λάθος, το ρεζουμέ προσπάθησα να βγάλω.



Αγαπητή Αγριόγατα,

Κατ' αρχάς δεν έχει νόημα να σου πω τι θα έκανα εγώ στη θέση σου, που με ρώτησες, γιατί εγώ δεν είμαι εσύ. Αυτό που εσύ απορρίπτεις και σε φέρνει σε τόσο δύσκολη θέση, είναι για μένα συγκεκριμένα η υπέρτατη φαντασίωση κι έχω ψοφήσει από τη ζήλια μου που έχεις τέτοιο άντρα! Συνήθως, οι άντρες είναι συντηρητικοί με τις ΜΟΝΙΜΕΣ συντρόφους τους, το τονίζω αυτό το ΜΟΝΙΜΕΣ. Έχουν μια τάση να διαχωρίζουν "αυτή που είναι για σπίτι" με "αυτή που είναι για κρεββάτι". Μέγα σφάλμα, και λόγος για άπειρους αποτυχημένους γάμους και μακροχρόνιες σχέσεις. Οπότε ακόμα και οι πιο προχωρημένοι, άντε στο τσακίρ κέφι, ΑΝ γούσταραν τρίο, θα επέλεγαν να είναι γυναίκα το τρίτο πρόσωπο. Δεν υπάρχουν πολλοί που θα άντεχαν να δουν την γυναίκα που αγαπούν και είναι ερωτευμένοι, να την πηδάει άλλος. Ελάχιστες πρέπει να είναι οι εξαιρέσεις, και μία εξ αυτών έλαχε σε σένα (τυχερήηηηη!!!!! γκρρρρρρρρ!!!!!!!!).

Αυτό όμως που εγώ γουστάρω και θά 'κανα κωλοτούμπες αν μου το ζητούσε ο δικός μου, εσένα σε φρικάρει! Οπότε τι νόημα θα έχει αν σου πω: "Εγώ τι θά 'κανα??? Ουουουου!!! Σερνάμενοι θά 'φευγαν από τα "χέρια μου" οι τουρίστες της περιοχής! Θα κατέβαινε κλιμάκιο του Υπ. Τουρισμού στον τόπο μας να εξακριβώσει τα αίτια της απότομης αύξησης εισροής τουρισμού στην ευρύτερη περιοχή για να τα εφαρμόσουν και αλλού!" Θα σε βοηθούσε κάτι τέτοιο? Μάλλον όχι... Ούτε έχει κανένα νόημα να αναλύσουμε γιατί να μην σου αρέσει (ρε γαμώτο, συμπληρώνω εγώ), καθώς το "περί ορέξεως κολοκυθόπιτα" κολλάει ταμάμ εδώ!

Τώρα για το πως να το χειριστείς... Ο σύζυγος γιατί επιμένει? Μήπως το "όχι" σου δεν είναι ορθό-κοφτό? Μήπως στέλνεις λανθασμένα μηνύματα του τύπου "αχ καλέ μη" που οι άντρες τα ερμηνεύουν (και καλά κάνουν) ως "θέλει, αλλά για να μην την περάσω για πουτάνα, κάνει τη δύσκολη"? Παίζει κι αυτό, νομίζω. Ίσως για κάποιους λόγους πιστεύει ότι κατά βάθος μπορεί να θες, αλλά φοβάσαι τις τυχόν συνέπειες στη σχέση σας. Αν είσαι 100% σίγουρη πως δεν υπάρχει ΚΑΜΜΙΑ περίπτωση να το κάνεις εσύ αυτό, είναι εντελώς έξω από σένα, φρόντισε να γίνει σαφές. Αρχικά αυτό συμβουλεύω λοιπόν, για να πάψει να υπάρχει η πιέση, εκτός αν δεν έχει πέσει έξω ο άνθρωπος και όντως θες το "σπρωξιματάκι" σου, το οποίο δεν είναι κακό. Μακάρι να ήξερα σίγουρα αν that's the case, να σε σπρώξω εγώ, θα το έκανα πανεύκολα! Αλλά αν it's not the case, θα σε φρικάρω χειρότερα περιγράφοντάς σου τα συν μιας τέτοιας φάσης. Μπορείς αν θες να το κάνουμε μέσω μέιλ αυτό, μην ντραπείς, ναι? Όπως και νά 'χει οφείλει να σεβαστεί τα θέλω και τα μη θέλω σου. Πέρασέ το αυτό το μήνυμα.

Αν υποθέσουμε τώρα ότι το πιάνει επιτέλους ο σύζυγος το υπονοούμενο και καταθέτει τα όπλα και δεν στα ξαναζαλίζει: τι σε απασχολεί? Φοβάσαι κάτι? Κάποια επίπτωση στη σχέση σας? Κατ' αρχάς, επειδή το θυμήθηκα τώρα κιόλας, να μην σε απασχολούν αυτά που είπες περί "πως γίνεται αφού μ' αγαπάει να με δει με άλλον", κλπ. Δεν ξέρουμε πως γίνεται, κι ούτε μας νοιάζει στην τελική τι τον φτιάχνει τον κάθε άνθρωπο στο σεξ. Δεν θα κάνουμε ψυχανάλυση πως και γιατί. Ισχύει, τέλος. Το συναίσθημα δεν έχει να κάνει. Για μένα δεν έχεις να φοβάσαι κάτι σχετικά με τα συναισθήματά του για σένα, γιατί αν σε είχε ψιλοχεσμένη πλέον, δεν θα έκανε προσπάθειες να κρατάει ζωντανή την ερωτική σας ζωή. Ακόμα κι αν κάποιος μένει σε ένα γάμο λόγω παιδιών (πολλοί άντρες το κάνουν αυτό), δεν νομίζω πως κάθεται να την παλεύει να λειτουργεί και η σεξουαλική ζωή... Την αφήνει την άλλη να μαραίνεται και ψάχνεται αλλού για το κρεββάτι του! (Να τονίσω πως αυτά, δεν είναι απόλυτοι κανόνες και πάντα υπάρχουν και εξαιρέσεις κλπ, αλλά συνήθως μιλάμε με γνώμωνα την πλειοψηφία. Και η πείρα μας έχει δείξει ότι κάπως έτσι πάει το πράγμα.). Άρα οι ενδείξεις τείνουν προς το ότι ο άντρας σου σε αγαπάει και θέλει να περνάτε καλά ΜΑΖΙ. Σού 'φυγε αυτή η έννοια? Πάμε στο αρχικό ερώτημα της παραγράφου πάλι λοιπόν. Φοβάσαι τις συνέπειες του "όχι" σου? Τι νομίζεις πως μπορεί να συμβεί? Κάτσε και σκέψου τα αυτά, και συζήτησέ τα μαζί του. Μην κάνω εγώ τώρα σενάρια και βάσει υποθέσεων σου λέω πιθανές "λύσεις". Ο ιδανικότερος άνθρωπος για να σου διαλύσει (ή να σου ενισχύσει) τέτοιες ανασφάλειες, είναι ο άνθρωπός σου. Κουβέντιασέ τα. Πες του ότι "εγώ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΩ ΑΥΤΟ! Τι σημαίνει αυτό για σένα? Πόσο σημαντικό είναι? Αν δεν το κάνω πως θα νιώΣεις ή πως θα νιώΘεις στο εξής? Αλλάζει κάτι για μας?" Ενδεικτικά σου δίνω κάποια ερωτήματα, εσύ θα την βρεις την άκρη ανάλογα με τα θέματα που σε βασανίζουν. Το σημαντικό είναι ΝΑ ΜΙΛΑΤΕ.

Δεν ξέρω αν σε κάλυψα σε κάτι, αν εξακολουθείς να θες να συζητήσουμε κάτι άλλο που δεν "τό 'πιασα" από το γράμμα σου, ή να επεκταθούμε σε κάτι που ειπώθηκε ήδη. Όπως και νά 'χει εδώ είμαι, και γι' αυτό υπάρχουν τα σχόλια ανοιχτά σε κάθε ανάρτηση. Μια τελευταία ιδέα μόνο. Ιδέα, έτσι? Όχι συμβουλή!

Θα σας βοηθούσε υποθέτω να βρείτε κάτι ενδιάμεσο. Δεν ξέρω τι, εσείς θα το βρείτε. Να κάνει ένα βήμα πίσω εκείνος, κι ένα μπρος εσύ, μπας και βρείτε κάτι που θα χαρείτε και οι δύο. Π.Χ. να πάτε κάπου για ποτό και να κάθεστε χώρια, αλλά να βλέπει κατά το δυνατόν ή ακόμα και να ακούει ο άντρας σου τι γίνεται, κι εσύ να "παίξεις" μ' έναν άγνωστο. Το πόσο θα το προχωρήσεις θα εξαρτάται από σένα. Μπορεί να είναι από βλεμματάκια και χαμογελάκια, μέχρι... flashing!, δεν ξέρω που μπορείς να φτάσεις! Και ξέρεις? Ίσως κι εσύ να μην ξέρεις που μπορείς να φτάσεις και να σε εκπλήξει (ευχάριστα) ο εαυτός σου. (Αν δεν ξέρεις τι είναι το flashing, είναι αυτό που δεν φοράς εσώρουχα κάτω από τα ρούχα σου και φροντίζεις - σε δημόσιους χώρους συνήθως - να "δείχνεις" σε κάποιον λίγο βυζάκι... λίγο κωλαράκι... λίγο μουνάκι... και μετά στα καπάκια "κυρία" πάλι! Είναι άκρως ερεθιστικό και γι' αυτήν που τα δείχνει και για αυτόν που τα βλέπει!!!). Το flashing μπορείτε να το κάνετε και μεταξύ σας σε κάποιο δημόσιο χώρο. Μη σου πω, αν το κάνετε μεταξύ σας, ότι μπορείς, αντί να προσέχεις να μην σε δει άλλος, να επιδιώξεις να σε δει άλλος, αλλά και καλά δεν τον έχεις πάρει χαμπάρι ότι βλέπει κι αυτός! Μπορεί ο άντρας σου να γουστάρει, έστω και το ότι κάποιος τρίτος σε παίρνει μάτι, χωρίς να χρειαστεί να προχωρήσετε στα... ενδότερα!

Άλλη ιδέα: Με το ίντερνετ πως τα πάτε? Αν είστε εξοικειωμένοι, βάλτε τα παιδιά για ύπνο, κλειδωθείτε κάπου με τον υπολογιστή, και κάντε "τρελλίτσες" on camera για αγνώστους, χωρίς να φαίνονται τα πρόσωπά σας. Ή να το κάνεις εσύ, κι αυτός να βλέπει. Το να σε βλέπει να λες τ' ακατανόμαστα σ' έναν άγνωστο ή να τα κάνεις κιόλας παράλληλα στην κάμερα, μπορεί να έχει έπανω του την ίδια ή αντίστοιχη επίδραση με το να τα έκανες πραγματικά. Αν δεν έχετε web cam, τραβήξτε βιντεάκι με τα κινητά σας και ανεβάστε τα στα σχετικά σάιτ. Κάντε ό,τι γουστάρετε τέλος πάντως, είναι εξαιρετικό ξεκάβλωμα το ίντερνετ για άτομα με έντονη σεξουαλικότητα που δεν θέλουν όμως προσωπικές επαφές για τον Α ή Β λόγο.

Δεν ξέρω... μερικές ιδέες έριξα... δείτε τσόντες, πάρτε ιδέες! Οι τσόντες είναι εκπαιδευτική τηλεόραση για τέτοια θέματα! Εγώ που με είχα και για προχωρημένη, δεν σταματώ να "ενημερώνομαι" και μένω έκπληκτη όταν ανακαλύπτω κάτι καινούργιο, εκεί που νόμιζα πως τα ξέρω όλα (χωρίς να σημαίνει πως τα έχω κάνει και όλα, έτσι?). Βλέπεις κάτι, σου κάνει ή δεν σου κάνει κλικ, και αν σου κάνει, το εφαρμόζεις και ανανεώνεσαι.

Αυτά από μένα, ελπίζω να βοήθησα σε κάτι, και ... είπαμε! Εδώ είμαι, ναι?

Καλούς πειραματισμούς εύχομαι!!!

Τετάρτη, 06 Μαΐου 2009

ΤΟ ΓΛΕΙΦΟΜΟΥΝΙ ΣΥΝΙΣΤΑ ΚΕΡΑΤΟ?

Ναι, ξέρω, πάει πολύυυυυυς καιρός... Αλλά μού 'σκασε θεματάκι, που δεν μ' αφήνει να το κρατήσω κλειστό το ρημάδι! Απομακρύνετε τα μικρά παιδιά και... ΠΑΜΕ!

Λέει η μανδάμ: "Δεν ήθελα να κερατώσω τον Χ γι' αυτό δεν τού 'κατσα του Ψ. Μόνο μ' έγλειψε..."

Χελλόοοοο-ουουουουου????????????????????

Ό,τι εσύ κούκλα μου, θά 'μπαινες ας πούμε ξαφνικά σπίτι, θα τον έβλεπες με δυο μπούτια στ' αυτιά, ή θά 'βλεπες ένα κεφάλι ανάμεσα στα πόδια του, και θά 'λεγες: "Ουουουφφφ!!! Ευτυχώς! Δεν με κερατώνει το μωρό μου, δεν της τον έβαλε!!!!!!!"

Ρε, έχουμε τρελλαθεί τελείως? Μπας και το χάσαμε από τότε που ο Κλίντον προσπαθούσε να πείσει την υδρόγειο ότι όταν τσιμπούκωνε την Μόνικα, δεν ήταν σεξ και δεν κεράτωνε την Χίλαρυ???

ΤΟΝ ΚΕΡΑΤΩΣΕΣ, ΚΟΥΚΛΑ ΜΟΥ, ΤΟΝ ΚΕΡΑΤΩΣΕΣ!!! ΕΤΣΙ ΤΟ ΛΕΝΕ!!!!!!!!! Που έκανες όοοολα τ' άλλα, εκτός της διείσδυσης, για να μην έχεις και τύψεις...

Μα σοβαρά, υπάρχει άνθρωπος που πιστεύει ότι αν προκύψει στοματικό σεξ, πρωκτικό σεξ, 69, πινέλο, ή δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο πέραν συνδυασμού "πούτσος μέσα σε μουνί", δεν πρόκειται για ΣΕΞ???????????????????????????

Α σιχτίρ, συγχίστηκα πρωινιάτικο...

Πέμπτη, 06 Νοεμβρίου 2008

ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΙΤΑ ΣΩΣΤΗ ΚΑΙ ΤΟ ΣΚΥΛΟ ΧΟΡΤΑΤΟ

Αόρατη Μελάνη είπε...

Χελόου ντόκτορ!

Εν πρώτοις να ξεκαθαρίσω ότι βρίσκομαι εδώ ινκονγκνίτα – πάει να πει ότι όλοι θα παριστάνουμε ότι δεν ξέρουμε ποια είμαι (λες και ενδιέφερε κανέναν αυτό). Παρακαλώ να τηρηθεί το ιατρικό απόρρητο.

Λοιπόν, έχω μια υπέροχη σχέση με έναν υπέροχο άντρα. Είμαστε και οι δύο τρελά ερωτευμένοι, ταιριάζουμε θαυμάσια, όσο περνά ο καιρός τόσο αγαπιόμαστε περισσότερο. Υπάρχει μόνο ένα μικρό προβληματάκι: είμαστε παντρεμένοι – όχι μεταξύ μας. Δυστυχώς οι σύζυγοί μας δεν έχουν το απαιτούμενο ανοιχτό πνεύμα για να δεχτούν τη σχέση μας.

Ο σύζυγός μου είναι μια χαρά παιδί, πολύ καλός σύζυγος και καλή παρέα, και με λατρεύει σαν θεά (άλλωστε, ΕΙΜΑΙ θεά). Δεν θέλω να τον πικράνω, άλλωστε καλά περνώ μαζί του, δεν θέλω να τον αφήσω, πού να τρέχω τώρα να μετακομίζω. Βέβαια δεν με τρελαίνει κιόλας, αλλά είμαστε ωραία βολεμένοι, μαγειρεύει κιόλας καμμιά φορά, κάνει και καμμιά δουλειά στο σπίτι, κρατάει και το παιδί για να βγω.

Το κακό είναι ότι αναγκάζομαι να λέω άθλια ψέματα και να κάνω απίστευτες ακροβασίες για να πάω να πιω έναν καφέ (με γάλα και ζάχαρη, αν με εννοείτε), με αποτέλεσμα να κουράζομαι, άσε που μπορεί και να καρφωθώ και να γίνει το έλα να δεις.

Υπάρχει λύση στο πρόβλημά μου;


Αγαπημένη μουΝίτσα,

(για όποιον δεν είχε διαβάσει τα σχόλιά μας στην προηγούμενη ανάρτηση, αυτό είναι το υποκοριστικό του Μελανίτσα...)

Δεν ξέρω αν υπάρχει λύση, και δεν ξέρω αν είναι καν πρόβλημα αυτό. Αυτό είναι μια ιδανική κατάσταση σε μια ιδανική κοινωνία. Γιατί όπως είπες, και το συμμεριζόμαστε άπαντες οι σεντιμεντάλ άνθρωποι, το μόνο που σε χαλάει είναι που λες κι ένα σκασμό ψέμματα... Κατά τ' άλλα την περνάς κοτσάνι!

Μα τι ωραία που θα ήταν, να είναι ενήμερος και ο σύζυγος... Να μπορούσε να το αποδεχτεί, και - γιατί όχι; - να κάνει κι αυτός τα ίδια! Πως κατανοούν και αποδέχονται το ότι μας φτιάχνει το σόπινγκ? Στο φάκινγκ γιατί κολλάνε??? Μια χαρά γαμείς παλικάρι μου, δεν υπάρχει αντίρρηση... Πειράζει να φάω και κανά άλλο μεζέ????????

Ή, για να μην είμαστε εντελώς πεζοί, να μην είναι μόνο για το κεχρί το θέμα. Ποια είναι η πιο ωραία φάση στον έρωτα? Αυτή της αρχής! Μες τα μέλια και τα ζουζουνίσματα!!! Πόσο κρατάει??? Αρχίδια, κρατάει!!!!!! Γιατί άμα καβατζωθούμε με οικογένειες και παιδιά, να στερούμαστε αυτήν την χαρά????? Αυτό το πετάρισμα στο στομάχι, αυτό το "αχ, μωρή, με κοιτάειειειειειειει!!!!", ή το "και του είπα, και μου είπε, και του λέω μετά, και όμως αυτός είπε, και τι εννοούσε κατά βάθος..." και να παίρνουν φωτιά τα τηλέφωνα με τις κολλητές! Και να σε αγγίζει κάποιος για πρώτη φορά, και να σε φιλάει κάποιος για πρώτη φορά, και να κυλιέστε στους σομιέδες για πρώτη φορά... Και ξανά τηλέφωνο στην κολλητή, "το κάναμεεεεεεεεεεεεεε!!!!!!!"

Για όσο κρατήσει ρε πούστη μου... Και το παιδί παιδί, και ο άντρας άντρας... Σαν συγγενείς είμαστε έτσι κι αλλιώς, με τα χρόνια. Δεν αποκλείω την περίπτωση να πηδιέσαι μια χαρά χαρούλα και με τον σύζυγο. Αλλά αλλιώς. Δεν έχει αυτό το ... το... "το κάναμεεεεεεεεεεεεεεεεεε!!!!!!!!!!"

Βέβαια, ομολογώ ότι κι εγώ θα είχα λιώσει στις τύψεις... Αν τον αγαπάς πραγματικά κι είσαι ντόμπρος άνθρωπος γενικά, σου ψιλοβγαίνει ξινό όλο αυτό, επειδή δεν αντέχεις να τον φλομώνεις στις παπαριές.

Ήξερα ζευγάρι, πριν χρόνια, έχουμε χαθεί πια, που λειτουργούσαν εντελώς ελεύθερα. Λάτρευαν ο ένας τον άλλον, κι είχαν παράλληλα τις περιπέτειές τους, ο ένας εν γνώσει του άλλου. Αντάλλασσαν εμπειρίες μάλιστα, κι όχι απλώς δεν χαλιόντουσαν, τουναντίον! Καρακαταφτιαχνόσαντε και βγάζαν τα μάτια τους! Αυτοί είναι ακόμα μαζί, κι έχουν κάνει και τρία παιδιά εν τω μεταξύ, κι είναι τρισευτυχισμένοι!!! Σπάνια περίπτωση, το ξέρω, αλλά μα την Παναγία, υπάρχει!!! Έλληνες, έτσι; όχι τίποτις Σουηδοί...

Δε ξέρω καλή μουΝίτσα... δεν ξέρω... η επιστήμη σηκώνει τα χέρια... Κάνε ό,τι γουστάρεις προσέχοντας μην πληγώσεις αυτούς που αγαπάς, μόνο αυτό έχω να σου πω...

Αν εξακολουθείς να τριγυρνάς εδώ γύρω, ελπίζω να το διαβάσεις, και να μου απαντήσεις. Να μου πεις πως είναι τα πράγματα, γιατί πέρασε και τόσος καιρός, και μπορεί κάτι να έχει αλλάξει!

Καλά (ξε;)μπερδέματα!!!!!!!!!!!!

Πέμπτη, 06 Μαρτίου 2008

ΤΟ ΞΥΛΟ ΒΓΗΚΕ ΑΠ' ΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ (?)

Ο/Η Prophet Estarian είπε...

Γιατρέ μου, απορία
Έχω μια σχετικά βίαιη τάση κατά τη διάρκεια της πράξης.
Ενίοτε μου βγαίνει ένα μπρουτάλ, ένα "κάτσε μωρή να σε σκίσω σα σαρδέλα".

Παρατήρησα οτι συνέβη μετά από ερωτικό μαραθώνιο με γυνή που ζήταγε απεγνωσμένα να φάει χοντρά χαστούκια.

Είναι κακό; Να ανησυχώ;

6 Μάρτιος 2008 1:49 μμ


Βρήκε καλό σέρβις και μας ξανάρθε ο εν λόγω πελάτης. Επειδή τον έχουμε κατασυμπαθήσει, κι επειδή δεν έχουμε κι άλλον δηλαδή, πάμε να δούμε το θεματάκι του.


Καλέ μου Εστάριαν,


Για όλα υπάρχει μια αρχή. Το ότι δοκίμασες κάτι και σου άρεσε, δεν σημαίνει ότι ήσουν «κάπως» κι έγινες «αλλιώς». Απλά δεν είχε βρεθεί ακόμα ο άνθρωπος που θα σε ξεκλειδώσει. Βρέθηκε, και άνοιξαν οι ασκοί του Αιόλου. Και περάσατε και οι δύο (ελπίζω!!!) ωραιότατα, γι’ αυτό κι εσύ θα ήθελες να το επαναλάβεις. Λογικόν και υγιές.


Πριν προχωρήσω στο συγκεκριμένο θέμα, θέλω να πω κάτι που είναι το μότο μου, και κολλάει σ' όλες τις περιπτώσεις που τους περισσότερους σας ανησυχούν, "καλέ μήπως είμαι άρρωστος", και τέτοια:

ΣΤΟ ΣΕΞ ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΑΙ ΟΛΑ,
ΑΡΚΕΙ ΟΣΟΙ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ
ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΆΝΩ ΑΠΟ 18
ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ ΟΙΚΕΙΟΘΕΛΩΣ.
(Αυτό το τελευταίο, αμέσως αμέσως αποκλείει τα ζώα.
Όσο και να τα ρωτάτε, δεν πρόκειται να συναινέσουν).

Και συνεχίζω...

Άλλος άνθρωπος μας βγάζει το τρυφερό μας, άλλος μας βγάζει το κωλοπαιδαρέ (για άντρα)/πουτανέ(για γυναίκα) μας, ο ίδιος άνθρωπος μπορεί να μας βγάζει και το ένα και το άλλο ανάλογα τη φάση. Τίποτα δεν είναι προς ανησυχία. Όσο περνάνε και οι δυο καλά, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Και τα μπινελικάκια, και τα χαστουκάκια, αλατοπίπερο είναι...

Επειδή όμως το τρυφερό, δεν θεωρείται «προβληματική συμπεριφορά», αντιθέτως η βία και ο εξευτελισμός, είναι, το θέμα είναι να ψαχτούμε στο κατά πόσο αυτές οι συμπεριφορές αφορούν αποκλειστικά και μόνο ένα πικάντικο παιχνιδάκι με τον/την σύντροφό μας, ή αφορούν το σύνολο της συμπεριφοράς μας. Σίγουρα υπάρχουν κάποια όρια, κάποιες διαχωριστικές γραμμές, άλλες φορές λεπτές, κι άλλες φαρδιές-πλατιές.

Υπάρχει η περίπτωση να είσαι με κάποιον τον οποίο εκτιμάς, σέβεσαι, κι όταν τον ξεμοναχιάζεις γουστάρεις να παίρνετε ρόλους. Δεν μιλάω απαραίτητα για μακροχρόνια ή σοβαρή σχέση. Ακόμα και σε one night stand θεωρώ δεδομένο (ως υγιές), ότι ο άλλος μου βγάζει κάτι θετικό και ξεκινάω να προχωρήσω τόσο πολύ μαζί του. Δεν ξεκινάω για να τον βλάψω! Στην πορεία, όταν βρισκόμαστε σεξουαλικά, πειραματιζόμαστε και βρίσκουμε κάποιους κοινά αποδεκτούς κώδικες και περνάμε και οι δύο καλά. Αν αυτοί οι κώδικες περιλαμβάνουν ρόλους της μορφής μου συζητάμε, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, από τη στιγμή που μόλις ολοκληρωθεί η επαφή, εξακολουθούμε να τρέφουμε τα ίδια συναισθήματα για τον/την παρτενέρ μας. Από απλή συμπάθεια στην αρπαχτή, μέχρι βαθιά αγάπη για τον/την από χρόοοονια σύζυγό μας.

Η άλλη περίπτωση είναι να μην μπορείς να κάνεις σχέση, να θεωρείς ότι όλες οι γυναίκες είναι καριόλες και να πληρώνεις πουτάνες για να κάθονται να τις βρίζεις, να τις φτύνεις και να τις μπατσίζεις, για να καταφέρεις να αποδώσεις σεξουαλικώς. Και το να απευθύνεσαι σε επαγγελματίες είναι η καλύτερη περίπτωση. Μην το πιάσω όταν ξαμολιέσαι και το παίζεις γόης, ρίχνεις το γκομενάκι και μετά το σαπακιάζεις στο ξύλο. Αυτού του είδους η διαταραχή, έχει και το αντίστοιχό της πρότυπο στις γυναίκες. Είναι το: δεν αξίζω τίποτα, καλά μου κάνουν, μόνο τέτοια συμπεριφορά μου αξίζει, μην πω και χειρότερη.

Κάπου ανάμεσα τις δύο αυτές περιπτώσεις υπάρχει φυσικά και το γκρι. Ανάλογα με το πόσο κοντά ή πόσο μακριά βρίσκεται σε κάποιο από τα δύο άκρα, ας αναλογιστεί ο καθένας αν και κατά πόσο χρειάζεται βοήθεια από κάποιον ειδικό.

Εσύ, καλέ μου πελάτη, που ανήκεις;;;;;; Γιατί κάτι μου λέει ότι είσαι μια χαρά παιδί;;; (Έως και ο «άντρας ο σωστός ο πρόστυχος»;;;;;)

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:

Και να τονίσω για άλλη μια φορά, σε περίπτωση που δεν είναι ήδη προφανές, ότι εδώ είναι το τελευταίο μέρος που θα απευθυνθεί κανείς αν χρήζει βοηθείας ειδικού. Εδώ απλά κουβεντιάζουμε ελεύθερα, και αν μας παίρνει – αναλόγως το θέμα – κάνουμε και την πλακίτσα μας. (Γι’ αυτό και βάζω αντίστοιχα labels, για να ξέρει κανείς τι πρόκειται να διαβάσει. Μέχρι στιγμής τα θέματα ήταν μόνο στις κατηγορίες «Χαβαλεδιάρικα» και «Ντεμί Σαιζόν». Αν παραστεί ανάγκη, να είστε σίγουροι ότι υπάρχουν και τα «Σοβαρά, τώρα!». Αλλά ποτέ μα ποτέ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑ!!!! Οι ειδικοί υπάρχουν αλλού, φροντίστε να απευθύνεστε στα σωστά μέρη και ανθρώπους!!!!!!)

Δευτέρα, 04 Φεβρουαρίου 2008

ΠΙΣΤΕΥΕ ΚΑΙ ΜΗ ΕΡΕΥΝΑ Ή ΣΚΥΨΕ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ

Blogger Ο/Η Prophet Estarian είπε...

Έχω κάτι προβλήματα με μερικές πιστές που δεν επιθυμούσι όπως ευλογηθούν με τον πρέποντα τρόπον. Τι ποιώ τέκνο μου;
+Ο κεφτέc γαρ βαρυc+

1 Φεβρουάριος 2008 12:52 μμ



Να κι ο πελάτης νούμερο δύοοοοο... Καλώς ήλθατε πάτερ, την ευλογία σας!
(Το ξέρω ότι σας την έχω ξαναζητήσει, αλλά αυτά τα πράγματα είναι να μην κάνεις την αρχή, μετά συνηθίζεις και τα ζητάς...)

Να πω στο αναγνωστικό μου κοινό (εσένα λέω Μπάμπη...) πως μία νέα θρησκεία έχει δημιουργηθεί - την οποία έχω ήδη ασπαστεί - ακόμα δεν μπορώ να περπατήσω καλά μετά την ευλογία του Προφήτη - για την οποία μπορείτε να ενημερωθείτε από εδώ και από εδώ.

Τι βλέπω λοιπόν, πάτερ μου??????? Αρνούνται????? ΑΡΝΟΥΝΤΑΙ????????????

Εμένα νά 'ρθουν να ρωτήσουν! Να τους διώξω όλες τις αναστολές, ανησυχίες, φοβίες... Ό,τι τέλος πάντων!

Ρε κορίτσια... Ντάξει... Είναι λίγο ζόρικα στην αρχή γιατί κι ο Προφήτης - ζωή νά 'χει - είναι και προικισμένος... Αλλά κάθε αρχή και δύσκολη! Έτσι εύκολα θα το βάλουμε κάτω; Τι είναι λίγος πόνος μπροστά στην ευχαρίστηση που θα ακολουθήσει; Και λέγοντας "ευχαρίστηση" φυσικά, δεν εννοώ τίποτα άλλο, παρά την ανάταση ψυχής που προσφέρει η θρησκεία στον πιστό.

Κι εσύ Πάτερ μου... Μήπως τους δείχνεις κατ' ευθείαν την αγιαστούρα σου, και σκιάζονται; Δεν αφήνεις να σκύψουν πρώτα (για να δεχτούν την ευλογία πάντα) και μετά σιγά σιγά και με το μαλάκό, να περάσεις στο παρασύνθημα; Λέω μήπως... Για δοκίμασέ το, κι έλα να μου πεις τα αποτελέσματα.

Αν κάποιες εξακολοθούν να έχουν επιφυλάξεις, στείλτες από δω, να τις περάσω πρώτα από το κατηχητικό, κι ύστερα στις επιστρέφω έτοιμες.

Ασπαζόμενη την χείραν σας, γονυπετούσα, σεμνά και ταπεινά...

Παρασκευή, 14 Δεκεμβρίου 2007

ΑΝΑΓΚΗ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΗΣ Ή ΑΠΛΩΣ ΤΣΑΧΠΙΝΟΓΑΡΓΑΛΙΑΡΗΣ;

Blogger Ο/Η thibaios είπε...

Χα! Επειδή τους βλέπω όλους φοβητσιάρηδες και επειδή εμένα δεν με ξέρει κανεις θα σου δώσω τη Ρόδο, για να δω πόσο μπορείς να πηδήξεις. Το πρόβλημά μου λοιπόν είναι ασθηματικής φύσεως. Εδώ και 7 χρόνια έχω μια υπέροχη σχέση με μια υπέροχη γυναίκα. Την υπεραγαπώ, δε μπορώ να ζήσω μακριά της, κλπ κλπ. έλα όμως που εγώ τρελαίνομαι να φλερτάρω. Και δεν εννοώ το φλερτ που έχει ως στόχο το πήδημα. Νο, Νο, Νο. Ρίχνω γυναίκες και όταν είναι το πράγμα να φτάσει στο ξαπλωτό βαριέμαι. Οι φίλοι μου αναρωτιούνται τι μου έχει συμβεί. Εσύ τι λες ότι έχω; Θα μου περάσει; Ποια είναι η κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή; Οεο;

14 Δεκέμβριος 2007 2:49 μμ



Καλώς τον πρώτο μου "πελάτη"!!!
(Μπήκες με το δεξί, καλέ, να μου κάνεις σεφτέ;)
Αγαπητέ μου φίλε,

Καθόλου σπάνια η περίπτωσή σας, τουναντίον... Το μεγαλύτερο ποσοστό των ανθρώπων (δεν λέω αντρών, το πρόσεξες; γιατί κι εμείς δεν πάμε πίσω... απλά γιατί εμείς θεωρούμαστε πουτάνες όταν λειτουργούμε έτσι, δεν έχω καταλάβει...) ΕΤΣΙ δρα/λειτουργεί/φέρεται.

Η επιστημονική προσέγγιση θα έλεγε πως έχεις ανάγκη επιβεβαίωσης, επειδή ή είσαι μικροτσούτσουνος, ή ήσουνα χοντρός στο δημοτικό και σε κοροϊδεύανε, ή κάποια πετριά έχεις τέλος πάντων και με το να ρίχνεις τις γυναίκες νιώθεις ο "γαμάω και δέρνω" κι έρχεσαι στα ίσα σου. Αρκετοί τη συμμερίζονται. Θεωρούν προβληματική αυτού του τύπου την συμπεριφορά και την καταδικάζουν. (Σαν του υποκριτές τους φίλους σου που σου κάνουν και κριτική, λες και δεν ανήκουν στην ίδια συνομωταξία...).

Η δική μου προσέγγιση (πως λέμε επιστημονική; καμμία σχέση!) έχει ως εξής: Ο άνθρωπος είναι πολυγαμικό ζώον. Η κοινωνία και η θρησκεία απο τα βάθη των αιώνων έχουν βαλθεί να μας πείσουν ότι είμαστε μονογαμικοί. Ε, ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ! ΠΩΣ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ;;;

Υπάρχει ωραιότερο πράγμα από το φλερτ; Γιατί θα συμφωνήσω μαζί σου, πως δεν είναι το σεξ ο αυτοσκοπός. Το κυνήγι, το παιχνίδι, οι ματιές, οι χειρονομίες, τα υπονοούμενα... Όλα τα λεφτά είναι! Μόνο έτσι νιώθουμε ζωντανοί! Μας φτιάχνει η διάθεση, έχουμε κέφι να αντιμετωπίσουμε την κωλοδουλειά και τις κωλοϋποχρεώσεις και γενικότερα την κωλοζωή που ζούμε οι περισσότεροι! Το φλερτ είναι το αλατοπίπερο που νοστιμεύει την καθημερινότητα και τη ρουτίνα!

Επειδή όμως ο άνθρωπος έχει ανάγκη και από αγάπη και συντροφικότητα, γίνεται όλο το μπέρδεμα. Πως να τα συνδυάσεις αυτά τα δύο; Η ηθική μας υπαγορεύει να διαλέξουμε ένα από τα δύο: Ή τσιλιμπούρδισμα ή ουσιαστική σχέση. Φαντάζομαι θα στά 'χουν ήδη κάνει τσουρέκια με ατάκες του στυλ: "Διάλεξε", "Δεν μπορείς να έχεις και την πίτα σωστή και το σκύλο χορτάτο" και άλλα τέτοια...

Γνώμη μου: Ο/Η σύντροφός μας δεν παθαίνει τίποτα αν τσιλιμπουρδίσουμε. Παθαίνει: 1) άμα μάθει ότι τσιλιμπουρδίσαμε και 2) αν μαθευτεί στο οικείο περιβάλλον του και γίνει αντικείμενο σχολιασμών, χλευασμού ή λύπησης. (Δεν το ξέρει μεν, αλλά "παθαίνει"... Για ένα κούτελο ζούμε...) Άρα το παν είναι, Ό,ΤΙ κι αν κάνουμε να φροντίζουμε να μην εκθέτει/προσβάλλει/εξευτελίζει τον άνθρωπο που μας αγαπάει. Σε κανέναν δεν αξίζει αυτό. Οπότε δεν φλερτάρουμε ΠΟΤΕ με άτομα που θα μπορούσαν να προκαλέσουν ένα από τα δύο παραπάνω. Παίζουμε πάντα προσεκτικά, προστατεύοντας αυτόν που ισχυριζόμαστε πως αγαπάμε!!!

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Μια χαρά άνθρωπος είσαι, να την προσέχεις, να την τιμάς και να την αγαπάς. Για τις τσαχπινιές σου μην ανησυχείς... 99% κι αυτή το ίδιο κάνει!!! (Δεν είχες πάρει χαμπάρι, έ; Είδες τι καλά που το κάνει; Προφανώς ακολουθεί τον δρόμο που μόλις σου υπέδειξα!)

ΣΥΜΒΟΥΛΗ: Αν καμμιά φορά δεις πως δεν σταματάς στο "ξαπλωτό" όπως τό 'πες... ΠΡΟΦΥΛΑΞΗ!!!!!!!! Είναι εγκληματικό - δεν υπερβάλλω καθόλου - να εκθέτουμε άλλον άνθρωπο εν αγνοία του σε τόσο σοβαρό για την ζωή του κίνδυνο!

Αυτά από μέναααα... η μπάλα τώρα σ' όποιον θέλει να πει κάτι, μέσω των σχολίων!

Υ.Γ. 1. Εννοείται πως κι εσύ μπορείς μέσω των σχολίων να σχολιάσεις τα σχόλιά μου...

Υ.Γ. 2. Πως σου φάνηκε το πήδημα;;;; (Μα που πήγε το μυαλό σας, πονηρά πλάσματα... Κάτι για Ρόδο μου έλεγε στην αρχή το φιλαράκι...)

Τετάρτη, 12 Δεκεμβρίου 2007

ΒΡΕ ΚΑΛΩΣ ΤΑ, ΤΑ ΠΑΙΔΙΑΑΑΑΑΑΑΑ....!!!

Σας καλωσορίζω επισήμως στο νέον ετούνον blog!!!

Τι γίνεται εδώ:

Θα μου στέλνετε σε μορφή σχολίου το πρόβλημα/θέμα/ζόρι/ό,τι που σας απασχολεί. (Για αρχή στην παρούσα ανάρτηση, εν συνεχεία βλέποντας και κάνοντας...)

Εγώ θα το παίρνω ωραία-ωραία και θα το αναρτώ, προσθέτωντας από κάτω την άποψη/γνώμη/συμβουλή/ό,τι μου ως ειδικού (μη ρωτήσετε "τι ειδικού", είμεθα παντός καιρού).

Όλοι οι υπόλοιποι θα λένε το μακρύ τους και το κοντό τους στα σχόλια.

Δεχόμεθα από τα πιο σοβαρά ως τα πιο ακραία, αλλά να ξέρετε πως θα παίρνετε και τις ανάλογες απαντήσεις!!!

Δεν υπάρχει περιορισμός λέξεων. Ούτε ως προς τον αριθμό, ούτε ως προς το ύφος*.

ΜΗΝ ΝΤΡΕΠΕΣΤΕ! Κανείς δεν ξέρει ποιος είστε!

Άντε να δω ποιος θα είναι ο γενναίος που θα κάνει την αρχή!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

*(Καλό είναι να είστε πάνω από 18 ετών, γιατί όχι απλώς δεν θα σβήνω σχόλια που περιέχουν "κακές λέξεις", αλλά θα απαντώ κι από πάνω. Αν το πρόβλημα του άλλου είναι σεξουαλικής φύσεως, τι να κάνω; Πως αλλιώς να τα πεις κάποια πράγματα, παρά με τ' όνομά τους;)