Σάββατο, 5 Ιανουαρίου 2013

Του νόου αζ μπέτε

Αγαπητή Αντροχωρίστρα,

Το δικό μου θέμα είναι το τρίο. Συγκεκριμένα, είμαι μαζί με τη σύντροφό μου πολύ καιρό, κι απ’ την αρχή κιόλας είχε πετάξει κάποια υπονοούμενα ότι θα της άρεσε να «πληθύνει η παρέα». Φαντασίωσή της είναι ότι θέλει να με στριμώξει μαζί με μία άλλη. Κι από ότι καταλαβαίνω, το λεσβιακό θα είναι μέσα στο παιχνίδι.
Ωραία λοιπόν, «ποιο είναι το πρόβλημα» θα μου πεις; Αυτή είναι η φαντασίωση του 90% των αντρών όλου του κόσμου, κι εσένα που σου έρχεται στο πιάτο κάνεις τον δύσκολο; Το πρόβλημα είναι ότι είναι δύσκολη. Δηλαδή θέλει η παρτενέρ μας:
1.        Να μην είναι γνωστή – μη γίνουμε και ρόμπα
2.       Να είναι του γούστου της, όμορφη και θηλυκή, σέξυ αλλά όχι ξέκωλη, κλπ
3.       Να έχει αντίστοιχη εμπειρία, μην ψαχνόμαστε όλοι μας
Η λίστα βέβαια δεν τελειώνει εδώ, κάθε φορά όλο και κάτι θα βρει να συμπληρώσει. Γιατί όσες τις προτείνω (απ’ έξω απ’ έξω) απορρίπτονται για κάποιο λόγο. Έχει βάλει δηλαδή τον πήχη πολύ ψηλά. Φοβάμαι ότι βρίσκει και δικαιολογίες για να υπεκφεύγει λιγάκι.
Κι η ερώτηση είναι: πως θα καταφέρω να τα ταιριάξω όλα; Πώς να βρεις κάποια που να της αρέσουν αυτά τα σκηνικά, πώς να πείσω την δικιά μου ότι «καλή είναι αυτή μωρέ» και πως είναι πιο ενδεδειγμένο να ξεκινήσεις μια τέτοια κατάσταση;

Atreju

Καλώς τον μουουου!!! 

(Όταν είδα το μέιλ σου, μου φαινόταν γνωστό το όνομα και λύσσαξα να θυμηθώ από που. Κι έκανα τη μαλακία να ψάχνω από πίσω προς τα μπρος, οπότε ξαναδιάβασα όλο το μπλογκ μου τσάμπα και βερεσέ, γαμώτη μου, στου Σειρηνάκη ήσουν!)

Στο θέμα μας τώρα:

Θα ξεκινήσω με κοινοτοπίες όπως "κάθε αρχή και δύσκολη", "υπάρχει μεγάλη απόσταση από την θεωρία στην πράξη", "είναι να μην πάρεις φόρα", κλπ. Κι εξηγούμαι: Δεν αμφιβάλλω ότι τα πιστεύει και όντως θα τα ήθελε αυτά που λέει, αλλά αν δεν το έχει ξανακάνει και τό 'χει θεωρητικά στο μυαλό της, παίζει και να μην καταφέρει να το κάνει ποτέ πράξη. Βλέπεις, όσο το πολυ-ψειρίζουμε κάτι, δεν το κάνουμε και στο τέλος, γίνεται λίγο σαν το ανέκδοτο με τον γρύλλο. Αυτά τα πράγματα, θέλουν και λίγο "βουρ στον πατσά". 

Επειδή τυχαίνει να έχω προσωπική πείρα στο θέμα, ως η "ενδιάμεση" όμως και όχι ως η "μόνιμη σύντροφος", έχω παρατηρήσει πως αυτές που σε βουτάνε και δεν ξέρεις από που σού 'ρθε, τό 'χουν ξανακάνει και γούσταραν και το ξαναθέλουν. Δεν μού 'χει τύχει με πρωτάρα. Πρόσφατα με προσέγγισε πρωτάρα για συμβουλές, η οποία από τις απαντήσεις μου και το στυλ μου, κατέληξε πως δεν ήθελε τελικά απλώς να με συμβουλευτεί, αλλά να μου κάνει "επίσημη πρόταση". Αν με διαβάζει κάποιος κι έχει καταλάβει 5 πράματα για μένα, εύκολα καταλαβαίνει πως δεν σοκαρίστηκα ή θίχτηκα, τουναντίον, το θεώρησα κι άκρως κολακευτικό, καθώς κι εκείνη κάτι στάνταρντς σαν της δικιάς σου έθετε, και πολύ το χάρηκα που θεωρήθηκα ιδανική ως προς αυτά. Όμως:

Ακριβώς επειδή ήταν πρωτάρα, το παράχεσε στην οργάνωση και το στήσιμο και τις λεπτομέρειες... μιλάμε μόνο που δε μού 'δωσε ατάκες να αποστηθίσω! Προσπάθησα να της εξηγήσω ότι αυτά έχουν γούστο όταν γίνονται κατά το δυνατόν αυθόρμητα, αλλά εκείνη τό 'χε κάπως όλο στο κεφάλι της κι είχε κολλήσει εκεί, με αποτέλεσμα να ξενερώσω και τελικά να το αποφύγω. Δεν το αποκλείω ακόμη, αλλά για να γίνει κάποια στιγμή, θα πρέπει να υπάρξει ένα στοιχείο έκπληξης, μια ιδέα ξαφνικού, κάτι...

Γιατί στα λέω όλα αυτά: Πιστεύω πως το ιδανικό, είναι μεν να ξέρεις ότι δεν "χτυπάς" στα τυφλά, με κίνδυνο να ξεφτιλιστείς σε γνωστή ή να παρεξηγηθείτε, βολιδοσκοπείς λίγο την κατάσταση, αλλά μετά ρε πούστη μου, τ' αφήνεις και λίγο να κυλήσουν μόνα τους. Θεωρώ πως όλη η κάβλα σ' αυτές τις υποθέσεις είναι το "εκτροχιαστήκαμε και το καταφχαριστηθήκαμε". Μου φαίνεται πολύ ξενερωτικό να είναι λες και παίζεις σε τσόντα. Και το εντελώς στημένο, εκεί παραπέμπει. 

Για μένα, αν βρείτε κάποια στιγμή πρόσφορο έδαφος, ανοίξτε μια πικάντικη κουβεντούλα, ποτιστείτε με τη σωστή ποσότητα αλκοόλ (τόσο να πέσουν οι αναστολές, όσο να μπορώ να αποδώσω, είναι η αναλογία), και μετά προχωρείστε στο παρασύνθημα χωρίς πολλές πολλές κουβέντες. Αυτό θέλει λίγο "τώρα σ' είδα, τώρα κάτσε", δεν είναι για "θα ήθελες την τάδε μέρα τάδε ώρα να έρθεις στο σπίτι μας για ένα τρίο". Για την ακρίβεια, δεν πρέπει να έχουμε στο κεφάλι μας το "θα κάνουμε τρίο". Θέλει την ίδια αντιμετώπιση με οποιοδήποτε άλλο "πέσιμο σε μονάδα". Απλά η πλευρά που την πέφτει, αποτελείται από δύο κι όχι από έναν. Εφόσον τό 'χετε λυμένο μεταξύ σας το ότι θα γουστάρετε κάτι τέτοιο, και δεν υπάρχει κίνδυνος μεταξύ σας παρεξήγησης μετά, πάρε πρωτοβουλία αφού εκείνη τό 'χει κάνει "δέκα μέρες κοσκινίζω".

Τα γούστα της τα ξέρεις πάνω κάτω, προφανώς θέλει μία πάνω κάτω στο στυλ της. Κόψε κίνηση. Κρίνε την διάθεσή της. Δες τη χημεία μεταξύ τους. Αν τις δεις χαλαρές, γελαστές, με οικειότητα στην σωματική επαφή ("πιάνονται" χαλαρά όπως μιλούν, γέρνουν η μία προς την άλλη... τέτοια), ξεκίνα παιχνίδι. Αν ο χώρος στον οποίο βρίσκεστε είναι ακατάλληλος, πρότεινε να πάτε κάπου αλλού. Μην προτείνεις ξενοδοχείο κι εσύ, βρες κάτι άλλο. Το καλύτερο είναι σπίτι σας, αλλά αν δεν μένετε μόνοι σας, ή αν για κάποιο λόγο δεν γίνεται να πάτε εκεί, βρες παραλία, δασάκι, κάτι. Ακούγεται πιο αθώο κι ακολουθούν πιο εύκολα. Εμένα πχ την πρώτη μου φορά μου είχαν προτείνει να πάμε για βραδυνό μπάνιο στη θάλασσα. Δεν λες εύκολα όχι... Ακούγεται παιχνιδιάρικο, τρελούτσικο... όχι "πρόστυχο". Αμέσως αμέσως όμως, βρίσκεσαι σε πολύ "ιδιαίτερη" διάθεση, γιατί ευνοεί το περιβάλλον. 

Όπως δεν θά 'λεγες (εύκολα) σε μια κοπέλα, "πάμε στο δάσος να σε ξεσκίσω", έτσι και τώρα θα βρεις κάτι διπλωματικό. "Ξέρω ένα απίστευτο μέρος, που έχει θέα στο τάδε κι είναι φανταστικά αυτήν την ώρα, παίρνουμε ένα μπουκάλι τάδε και πάμε?" ή "Είναι μια παραλιούλα που δεν υπάρχει ψυχή, πάμε ν αράξουμε ή να βουτήξουμε (αναλόγως καιρού αυτό)"? Κι αν η απάντηση είναι αρνητική, κανείς δεν έχει έρθει σε δύσκολη θέση, κι αν είναι θετική, έχεις κάνει το πρώτο και σημαντικότερο βήμα Ξεμονάχιασμα και ειδυλλιακές συνθήκες. Εκεί τις ποτίζεις λίγο ακόμα (εσύ κόφτο!) και ή περιμένεις λίγο μπας και κάποια ξετσουτσουμίσει, ή αν δεις πως θέλουν σπρώξιμο, αρχίζεις εσύ τις πρώτες κινήσεις. Ε, τώρα μη με ρωτήσεις και ποιες κινήσεις, γαμώ το κέρατό μου δηλαδή...

Ξέρω ότι τα λέμε καταχείμωνο όλα αυτά, αλλά οι ιδανικές συνθήκες είναι συνήθως το καλοκαίρι. Λίγα ρούχα ή μαγιώ... καταλαβαίνεις. Οι γυναίκες δε, έχουν και μια τάση να είναι πιο "ανοιχτές" σε περίοδο διακοπών. Άσε που ευνοούνται και οι γνωριμίες, κυρίως δε με άτομα που δεν παίζει και να τα ξαναδείς και χέστηκες!

Τελευταία τιπς για άμα βρεθείτε στο ψητό: Με μέτρο τα όσα πεις ή κάνεις με την άλλη, μη στραβώσει η δικιά σου. Άστη λίγο να νιώσει ότι κινεί τα νήματα, ότι αυτή είναι η θεά πού τό 'χει προκαλέσει όλο αυτό... ξέρεις. Παίζουν τεράστιο ρόλο αυτά, και στο να περάσει καλά κατά τη διάρκεια, και στο να εξακολουθήσετε να είστε καλά μεταξύ σας μετά. Και φυσικά ανεξαρτήτως του τι ήταν η άλλη, εσύ μετά θα της λες "που πόσο μουνάρα ήσουν αγάπη μου, που καμία μπροστά σου..." και θα το χρησιμοποιήσεις όλο αυτό το "υλικό" της εμπειρίας σας, για να περνάτε καλά και μόνοι σας στις επόμενες φορές, είναι άκρως αφροδισιακό ως ανάκληση. Άσε που έτσι, θα είναι ακόμα πιο "βουρ στον πατσά" αν σας ξανατύχει κάτι!

Με τις ευχές μου, λοιπόν, και περιμένω νέα από το μέτωπο!

Υ..Γ..1: Α, επίσης αποφύγετε να γίνει "μόνιμη" η "τρίτη". Περιπλέκονται τα πράγματα. Μερικές φορές, κι όξω. Άλλη μετά.

Υ.Γ.2: Επειδή ξανάδα το ερώτημα 3. στο μέιλ σου: Δεν υπάρχει κάτι που να χρειάζεται τρελλό ψάξιμο, οπότε μην αγχώνεσαι πως θα ψάχνεστε. Καλή είναι η εμπειρία αλλά όχι απαραίτητη. Όπως σ' όλες τις περιπτώσεις στο σεξ, ο κανόνας είναι ότι δεν υπάρχουν κανόνες και συνταγές στο τι γουστάρει ο κάθε άνθρωπος, στα τυφλά πας. Δοκιμάζεις, κόβεις αντιδράσεις, κι αναλόγως συνεχίζεις ή δοκιμάζεις κάτι άλλο. Ένστικτο, αντίληψη και σεβασμός μεταξύ των συμμετεχόντων χρειάζεται μόνο.